Cytat dnia:

Ośmielił się zatem nazywać przeciwnikiem władzy [królewskiej] tego, który był dobroczyńcą całego miasta, troskliwym opiekunem współbraci i gorliwym wyznawcą prawa.Nienawiść z tego powodu stała się tak wielka, że jeden ze stronników Szymona dopuścił się nawet kilku zabójstw.Oniasz zrozumiał, że dłużej nie zdoła przeciwstawiać się Szymonowi. Widział bowiem, że także Apoloniusz, syn Menesteusa, wódz wojsk Celesyrii i Fenicji, wspiera przewrotność Szymona.Dlatego udał się do króla, ale nie po to, żeby uskarżać się na braci, lecz powodowany troską o wspólne dobro całego ludu.Wiedział bowiem dobrze, że nie da się przywrócić publicznego spokoju ani Szymon nie zaprzestanie swego szaleństwa, dopóki król nie podejmie odpowiednich postanowień.Po śmierci Seleukosa władzę po nim objął Antioch, zwany Epifanesem. Urząd najwyższego kapłana zagarnął wtedy dla siebie Jazon, brat Oniasza.Podczas jednej z rozmów z królem obiecał mu, że wpłaci do skarbca królewskiego trzysta sześćdziesiąt talentów srebra oraz osiemdziesiąt talentów srebra z innych wpływów.Ponadto zobowiązał się na piśmie wpłacić dodatkowo sto pięćdziesiąt talentów, jeśli tylko otrzyma zezwolenie na zbudowanie gimnazjonu i placów ćwiczeń dla młodych ludzi – bardzo mu na tym zależało – a mieszkańcy Jerozolimy będą mogli nazywać się Antiocheńczykami.Król zgodził się na wszystko. Kiedy zaś tylko Jazon objął swój urząd, zaczął zmuszać swoich rodaków, żeby żyli według obyczajów greckich.Pozbawił również Żydów wszystkich przywilejów, które uzyskali od króla za pośrednictwem Jana, ojca Eupolemosa, który brał udział w poselstwie do Rzymu, mającym zawrzeć przymierze pokoju z Rzymianami. Tak więc Jazon poznosił stare, uświęcone prawem zwyczaje, a wprowadził nowe, sprzeczne z prawem.

Cytaty, powrót