Cytat dnia:

Ptolemeusz zwany Makronem jako pierwszy usiłował okazać się sprawiedliwym wobec Żydów i w ten sposób naprawić wyrządzone im liczne krzywdy. Pragnął więc wszystkie sprawy sporne załatwić z nimi w sposób polubowny.Ale właśnie z tego powodu zaufani ludzie [króla] zaczęli go oskarżać przed Eupatorem. Już wcześniej zresztą powszechnie obwołano go zdrajcą, zarzucając mu, że opuścił Cypr, który był powierzony jego władzy przez Filometora i przeszedł na stronę Antiocha Epifanesa. Ponieważ na tym zaszczytnym miejscu nie mógł już dłużej sprawować władzy w godny sposób, zażył truciznę i tak zakończył życie.Kiedy zaś dowódcą oddziałów wojskowych w tej okolicy został Gorgiasz, zebrał wojsko najemne i z lada powodu wszczynał z żydami wojnę.Równocześnie zaczęli występować przeciwko Żydom Idumejczycy, którzy mieli liczne bardzo korzystnie położone warownie, dawali oni schronienie wszystkim wypędzonym z Jerozolimy i wypatrywali okazji, aby rozpocząć wojnę z Żydami.Ludzie, którymi dowodził Machabeusz, odprawili modły błagalne, prosząc Boga, żeby zechciał być ich sprzymierzeńcem. Potem ruszyli na twierdze idumejskie.Wkrótce zdobyli je siłą, spychając z murów tych, którzy się na nich rozpaczliwie bronili i zabijając tych, którzy wpadli w ich ręce. Zabili wtedy co najmniej dwadzieścia tysięcy ludzi.Nie mniej niż dziewięć tysięcy obrońców zdołało się jednak schronić w dwóch dobrze zaopatrzonych warowniach, przygotowanych nawet na długotrwałe oblężenie.Machabeusz odszedł wtedy stamtąd, gdyż jego obecność na innym miejscu była konieczna. Pozostawił jednak Szymona oraz Józefa, a nadto Zacheusza i odpowiednią liczbę wojowników. Oni to przystąpili do oblężenia warowni.

Cytaty, powrót