Cytat dnia:

W żadnym razie nie wolno jednak dopuszczać się nieuczciwości wobec tych, którzy takim zaufaniem obdarzają świętość tego miejsca oraz godność i nietykalność tej szanowanej w całym świecie świętości.Lecz Heliodor powoływał się na polecenie, jakie otrzymał od króla, żeby na jego ręce przekazano wszystko do skarbca królewskiego.Wyznaczonego dnia udał się więc do skarbca świątynnego, żeby dokonać przeglądu. Tymczasem coraz większy niepokój ogarniał mieszkańców miasta.Kapłani, ubrani w święte szaty, rzucili się na ziemię przed ołtarzem i błagali o pomoc niebiosa, mówiąc: Ty, który sam ustanowiłeś prawa oddawania dóbr tego świata na przechowanie, spraw, aby zostało teraz nietknięte to, co ludzie zostawili pod Twoją opieką.Serca krajały się tym, którzy patrzyli na oblicze najwyższego kapłana. Jego wygląd, jego pobladła twarz, świadczyły o strasznej udręce.Bojaźń i trwoga przejęły męża. Cały drżał, a boleści serca nie mógł ukryć przed oczyma patrzących.Ludzie wychodzili ze swoich domów i tłumnie szli na wspólną modlitwę, bo świątyni groziło wielkie pohańbienie.Kobiety wdziewały na siebie żałobne szaty i z piersiami odsłoniętymi przeciągały ulicami miasta. Z dziewcząt zaś, które zazwyczaj pozostawały w domu, jedne wybiegały do bram, inne wspinały się na mury, jeszcze inne wychylały się z okien.

Cytaty, powrót